Vergeten liefdeswoorden

 

Voor een dag van morgen

Wanneer ik morgen doodga,
vertel dan aan de bomen
hoeveel ik van je hield.
Vertel het aan de wind,
die in de bomen klimt
of uit de takken valt,
hoeveel ik van je hield.
Vertel het aan een kind
dat jong genoeg is om het te begrijpen.
Vertel het aan een dier,
misschien alleen door het aan te kijken.
Vertel het aan de huizen van steen,
vertel het aan de stad
hoe lief ik je had.
Maar zeg het aan geen mens,
ze zouden je niet geloven.
Ze zouden niet willen geloven dat
alleen maar een man
alleen maar een vrouw
dat een mens een mens zo liefhad
als ik jou.

Hans Andreus
Uit: Al ben ik een reiziger
Uitgeverij Holland 1959


Omdat je soms niet meer stilstaat bij wat je raakt. Omdat je nooit mag vergeten even achterom te kijken. Omdat je niet meer weet wat je vergeet.

Daarom.

Een ode aan het jeugdsentiment, het mooiste gedicht, aan vergeten liefdeswoorden.

Dat deze regels twintig jaar geleden aan mijn tienermuren toebehoorden.

Nostalgie.